Klein geluk

Het lijkt alsof ik honger heb, maar het zou ook kunnen dat het vlinders van verliefdheid zijn. Soms voelt het als buikpijn en toch is het een prettig gevoel.  Af en toe branden er tranen achter mijn ogen, van verdriet of geluk? Het doet pijn, maar het is ook wel weer fijn. Het gevoel dat ik de hele tijd naar de wc moet, maar het is niet rot en ik hoef eigenlijk niet. Al deze dubbele gevoelens komen door de komst van Bikkel en Prins, de twee liefste kittenbroertjes van de wereld. Het namen kiezen, had nogal wat voeten in aarde. Mijn dochters zijn zó verschillend, dat ze het niet eens konden worden. Dan maar allebei één naam kiezen: de rossige (zalmroze) heet Prins en het grijze lapje is Bikkel. Trippel trappel, kleine pootjes op de houten vloer. Piepende geluidjes, wat hoogstwaarschijnlijk nog in miauwen verandert (of moet ik dat voor doen, als surrogaat opvoeder en -moeder)? Een kluwen van twee harige “monstertjes” rolt door de kamer, ze kunnen elkaar geen minuut met rust laten. Na twee nachten bij ons, wennen ze al aardig, ze hebben elkaar. Deze week was ik met de voorbereiding van hun komst bezig, dus de rommelzolder afstruinen naar alle bewaarde kattenspulletjes van onze Karel. Wow, wat zit het verdriet en het gemis nog hoog. Alsmaar prachtige lieve herinneringen aan Karel. Ik mis hem nog steeds! Toch is het waar dat verdriet slijt, ik denk niet meer ieder moment van de dag aan hem en de tranen blijven soms weg. Het is genieten en rouwen ineen. Het is zoals het leven, sterfte en nieuw leven en geluk. Als ik de twee baby’s in de reismand naast me op de autostoel heb staan, denk ik aan de laatste keer dat Karel daar zat, naast me. Toen nog niet vermoedend dat het de laatste keer zou zijn en dat de reismand leeg mee naar huis zou gaan.

Het is fijn om mooie herinneringen te hebben, beter dan dat je ze niet had. Toch zitten de tranen me hoog en ik ben niet de enige. Dat besef ik, als er wat stil gesnotter uit een van de slaapkamers komt. Ik vertel dat het mooi is om te kunnen missen en dus te hebben liefgehad. Dat we ons niet schuldig hoeven te voelen, dat de twee nieuwelingen de oude liefde niet verdringt en niet vervangt. Karel (zijn foto dan, gelukkig niet de as) krijgt nog iedere avond een kusje voor het slapen gaan en wordt nog altijd bij het gezin gerekend, we zijn dus inmiddels met ons zevenen, de mannen nu in de meerderheid.

IMG_5554

Voor Karel en Thé: “Deze is voor iedereen die passie heeft en die voor passie gaat. In het donker kan ik jou niet zien, maar ik weet dat jij daar staat. En ik hef het glas op jouw gezondheid, want jij staat niet alleen. Iedereen is van de wereld en de wereld is van iedereen.” (RIP Thé)

Een eerste huisdier is als een eerste liefde, die vergeet je niet en de herinneringen zijn haast nog mooier dan de werkelijkheid, die koester je.

En nee, geen festivals voor mij dit weekend. Oerol zit nog vers in mijn geheugen en daar kan ik nog wel even op teren. Bovendien heb ik het geluk hier voor me liggen, in de boekenkast nota bene! Geluk zit letterlijk in een klein hoekje…

IMG_6284 IMG_6291

Ssssssttttt, wij slapen bijna!

IMG_6193 IMG_6185

Ook klein geluk, ons oppashondje Toby. Hij kan nu voorlopig even niet komen, omdat onze baby’s nog zo klein zijn, maar we hopen hem na de vakantie weer iedere week te verwelkomen. Ideaal, een oppashond, wel de lusten, niet de lasten en goed voor de opvoeding van de kinderen. En gezelligheid verzekerd!

IMG_6200 IMG_6195

Ja, het kan weer, een rok! Hopelijk komen er nog veel rokjesdagen aan. Ik draag hier een denim blouse van Clockhouse (C&A) op een glanzende kokerrok van Mexx. Praktisch gezien, het best draagbaar met sneakers (Nike). Maar een vrouw wil graag haar benen langer en dunner laten lijken en dus staat zo’n rok mooier (en sexyer) met hakken. De mijne zijn simpele basispumps in lakleer (Kayla?), altijd goed, een musthave in mijn kast. Bomberjasje van Primark, crossover tas van Mexx en zonnebril en kettinkje (lekker fout met tekst Amour) van Accessorize. Echt jammer dat de V&D dit accessoire merk niet meer verkoopt! Laatst in Amsterdam nog een leuk heuptasje gescoord.

Lang geleden dat ik zo’n relaxed weekend heb, geen alcohol en veel nachtrust. Maar met name de aanwezigheid van Bikkel en Prins en mijn meisjes, geven me rust en gelukzaligheid! Ook al vliegen de groepsappjes van DTRH (Down The Rabbit Hole) me om de oren en lijkt iedereen die ik ken, daar te zijn. Is mijn eigen vent het hele weekend aan zee bij CAS (Concert at Sea), ik zou het niet anders willen (al had ik graag een tête-à-tête met Lenny Kravitz willen hebben)!

 

Een gedachte over “Klein geluk

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s