Hormonen

Het huilen staat me nader dan het lachen. Hiep hiep hoera, “it’s my birthday and I cry if I want to”. 46 jaar, het leven lijkt me in te halen, ik ben nog niet zover, doe es efkes rustig aan. Ik weet het al als ik op sta, ik heb niet het feestelijke vrolijke “ik ben jarig” gevoel. Oudste dochter is op kamp (ik mis haar!), mijn cadeau (zelf gekochte laarzen) staat oningepakt eenzaam op de kamervloer te wachten, mijn jongste dochter vindt me chagrijnig en vergeet dat haar moeder jarig is. Dan ineens verandert haar gezichtje en begint ze te zingen. Onder haar bed haalt ze de verstopte zelfgemaakte cadeaus vandaan (de mooiste!), dat stemt weer vrolijk. Van korte duur helaas, want één van de kittens springt/valt van het balkon af naar beneden op het binnenplaatsje van Cali (eetcafé onder ons), kan nergens heen en begint klaaglijk te miauwen. We kunnen niets beginnen, het is half acht in de ochtend en we hebben geen sleutel van de zaak. Straks de eigenaresse bellen om te vragen of ze alsjeblieft eerder wilt komen. Het gemiauw van Bikkel trekt natuurlijk ook de aandacht van Prins, die zijn broertje nauwgezet in de gaten houdt vanaf de balustrade. Dan onderneemt hij een dappere poging om zijn broer te redden, hij springt ook, maar komt ergens halverwege op een buis te zitten en kan niet op of om. Ik kan het niet meer aanzien, het doet echt pijn in m’n lichaam en de tranen prikken achter mijn ogen. Ik had me het begin van mijn verjaardag toch anders voorgesteld, straks moeten we de brandweer nog bellen. Gelukkig is daar mijn moedige partner, die met geduld en oplossingsgericht denken de ene kat weet te redden. Met bezem en emmer weet hij Prins op te takelen, daar kan een stoere brandweerman niet aan tippen. Intussen vergeet hij wel totaal mijn verjaardag en keert zonder me te feliciteren terug naar zijn warme bed. Karlijn gaat naar school en ik blijf achter met een volledig ontredderde Prins en met het door merg en been gaande gejammer van Bikkel. Het begint te regenen.

Hormonen. Ik voel me tegenwoordig vaak zoals toen ik zwanger was of tijdens de kraamtranen, ze komen bij het minste of geringste, ik heb er totaal geen invloed op. Soms heb ik zweetaanvallen (sorry mama, transpiratie) en weet me geen raad met mezelf. Ik voel me minder vrouw, minder aantrekkelijk en ben soms ontevreden over mijn leven. Midlife crisis of gewoon de overgang? Dé overgang, daar hoor je als meisje je hele leven al over, net als over menstruatie en benen scheren. Het heet ook menopauze, maar betekent dat ook dat het maar even een pauze is en dat alles weer gewoon terug komt? Mijn haar, mijn nagels, mijn zonnige humeur, mijn vertrouwen, mijn heerlijke lichaamsgeur, mijn geheugen? Het is iets voor oude vrouwen, die dan klaar zijn met vrouw zijn, geen kinderen meer kunnen krijgen en niet meer ongesteld worden. Toch? Oude vrouwen?

Om even maar alle mogelijke symptomen op een rijtje te zetten. Werkelijk? HELP                                                                                                                                                       1. Opvliegers 2. Gewichtstoename 3. Onregelmatige menstruatie 4. Verlies libido                   5. Vaginale droogheid 6. Stemmingswisselingen 7. Vermoeidheid 8. Haaruitval                       9. Slaapstoornissen 10. Moeilijk concentreren 11. Geheugenverlies 12.Duizeligheid            13. Veranderende stembanden 14. Incontinentie 15. Opgeblazen gevoel 16. Allergieën     17. Broze nagels 18. Verandering lichaamsgeur 19. Onregelmatige hartslag 20. Depressie 21. Angst 22. Prikkelbaarheid 23. Paniekstoornis 24. Pijn in de borst 25. Hoofdpijn              26. Pijnlijke gewrichten 27. Brandende tong 28. Elektrische schokken 29. Klachten spijsvertering 30. Klachten tandvlees 31. Spierspanning 32. Droge huid 33. Misselijkheid  34. Nachtelijk zweten

Gelukkig heb ik niet al deze symptomen, maar ik ben wel al een eindje op weg. En ook al langere tijd. En terwijl de vrouwen dit allemaal moeten ondergaan, gaan hun mannen een pakje sigaretten kopen, om vervolgens op hun nieuwe motor te stappen, met een jonge versie van jezelf achterop, er vandoor gaan om aan hun tweede leg te beginnen (ja dokter, die knoop mag er weer uit). Het is niet eerlijk. Wat een vooruitzicht op je 46e verjaardag, de dag wordt steeds beter.

IMG_8331Weer herenigd

Dan maar iets vrolijks, wat doe ik aan op zo’n mooie dag (haha)?!! Nog even niet mijn nieuwe laarzen, want die staan niet bij mijn leren rok (teveel en afwijkend vloekend groen). Dus de grijze overknee laarzen van Le Ballon bij mijn leren rokje van ZARA, crèmekleurige blouse van Esqualo (?) en warm lang vest van Bandolera. Ik draag er een bruine maillot bij, maar dat is bij gebrek aan beter. De juiste maillot/panty kleur houdt me dit najaar bezig (in modebladen hebben ze vaak blote benen, maar dat is natuurlijk niet erg realistisch), ben er nog niet uit.

IMG_8360

Twee nieuwe trends:

Flared broek

Dit betekent gewoon zo’n “ouderwetse” broek met uitlopende pijpen. Ik weet nog dat ik jaren geleden enorm moest wennen aan de skinny (hele strakke pijpen), omdat het je benen korter en dikker maakt. Maar ik heb me deze trend toch eigen gemaakt, hoewel het gevoel van dikke benen en billen bleef en dus draag ik vaak iets langs erover om dat laatste te camoufleren. Met een flared broek is dat anders, hier doe ik gerust een kort truitje of blouse op. De wijde pijpen maken je benen optisch langer en daardoor ook slanker. Vereiste is eigenlijk wel, en soms tevens bijkomend nadeel, dat je er hakken bij moet dragen om dit effect te verkrijgen. Misschien zijn veel mensen bang dat zo’n type broek meteen erg hippie-achtig is, maar dat hoeft absoluut niet zo te zijn, dat is afhankelijk van hoe je het combineert. Ik denk dat deze foto (jeans van Mango) dat wel bewijst.

IMG_8056

Double breasted

Nog een trend is de dubbele rij knopen (double breasted) op jassen, blazers en vesten. Ik draag hier zo’n jas in het zwart (oudje van Mexx, maar van zeer mooie wol kwaliteit). In het zwart of donkerblauw creëer je een navy look, maar zo’n zelfde model in legergroen ademt meteen een military sfeer. Ik vind mijn jas een klassieker, wat mij betreft kan deze altijd, ook als hij niet in de mode is.

IMG_8349

By the way, ik werd wel helemaal vrolijk van de vele lieve felicitaties op FB, via app, sms’jes, bezorgde bloemen en gelukkig ook nog ouderwetse kaarten, thanXX!

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s