Pap 4

’t Is weer zo’n dag. Het lijkt wel een déjà vu, wéér een woensdagochtend, wéér de kat naar beneden gevallen/gesprongen, wéér regen. Met bezem en emmer wéér geprobeerd de kat naar boven te halen, emmer ligt inmiddels ook beneden in de afgrond. En dan de poetsvrouw, die vandaag het kantoor gaat kuisen. Ze klaagt over het feit dat de emmer er niet is en noemt onze Bikkel (die beneden zielig zit te miauwen in de regen) ook nog eens een beetje achterlijk. Ze heeft een overduidelijke voorkeur voor Prins, die is volgens haar wél slim en minder bang. Dat doet een moederhart ontzettende pijn, een voorkeur voor één van je kinderen, dat kan écht niet! “Nee, achterlijk is hij zeker niet” antwoord ik bits tegen haar. Kom niet aan mijn kinderen!!

Om de een of andere reden moet ik nu denken aan 11 jaar geleden. Ik was rustig in mijn showroom bij Mexx aan het werk, toen mijn mobiel ging. Een nummer uit Nijmegen en de stem van mijn dokter aan de andere kant van de lijn. “Niet schrikken, maar je uitstrijkje is niet helemaal goed, kun je morgen met je man even langs komen?” Pats boem au. Ik liep door de gangen, terwijl de tranen zich een weg omhoog baanden. Geen enkele collega in de showrooms, dus door naar de receptie om te praten en om troost te gaan vragen. Gelukkig twee hele lieve collega’s, die meteen de tranen zagen, twee paar heerlijk troostende armen om me heen. Van de eerste schrik bekomen, ging ik maar eens aan het bellen. Eerst naar mijn vriend, toen natuurlijk naar mijn moeder en tenslotte een vriendin, die de volgende ochtend wel op onze dochter wilde passen. Het is zo gek, ik ben echt het tegenovergestelde van hypochondrisch. Ik geloof altijd dat mijn lichaam het goed met me voor heeft en goed voor me zorgt. Dus ik ga niet of nauwelijks naar de huisarts en sla zo’n uitstrijkje met een gerust hart over of stel het enorm uit. Er zal toch wel niets zijn. En dan zit je daar met z’n tweeën tegenover de dokter, die je bij het weg gaan gerust probeert te stellen (maar wel metéén een afspraak in het ziekenhuis maken) en ze geeft je een boekje mee met het K….. woord er op. Nee, pap 4 is nog geen baarmoederhalskanker, maar het woord staat toch écht op dit boekje. Och, het hoeft alleen weggebrand te worden (lisexcisie) en dan is daarna alles weer normaal. Maar de emotionele traumatische kant van het verhaal wordt buiten beschouwing gelaten. Ik had mijn eerste bevalling al aardig als traumatisch ervaren, dus ik had eigenlijk bedacht, tussen mijn benen geen polonaise meer. En dan is die kleine, niets beduidende ingreep, toch ineens véél ingrijpender dan het lijkt. Ook de reacties van anderen, maakten de situatie echter en bedreigender dan ik in eerste instantie bedacht had. Bloemen, kaarten, lieve woorden, maar er komt toch helemaal geen kanker voor in onze familie, hoe kan dit jou toch overkomen? Maar gesprekken leverden veel informatie op en ik bleek één van de vele vrouwen te zijn met dit “probleem”. Mijn twee beste vriendinnen hadden ook allebei een verkeerde pap gehad en een daaropvolgende ingreep. Mijn bazin had het gehad, maar die hoorde je er natuurlijk niet over, het stelde immers niets voor. Al zal ik die schroeiende brandlucht en dat gepruts tussen mijn benen nooit meer vergeten. Het klopt, dat zoveel vrouwen dit meemaken en dat het maar een kleine ingreep is, om de boel weer schoon te maken. Je blijft twee jaar onder speciale controle, maar gaat dan weer mee in het normale 5-jarige traject, omdat je niet méér risico loopt dan ieder ander. De dokter in het ziekenhuis verzekerde me wel dat ik écht beter kon wachten met een tweede kind tot die speciale controle helemaal afgerond was. Ik wist helemaal niet of ik nog wel een tweede wilde, de eerste bevalling zat nog steeds, na 3 jaar, vers in mijn geheugen. En toen daarna gebeurde er iets met me. Ik kreeg het gevoel dat dit mijn enige kans was om überhaupt nog een tweede kind te krijgen, het gevoel van nu of nooit! Dus niks niet afwachten, maar meteen aan de slag. Wat ik tot dan toe maar niet beslissen kon, wilden we nog een kind of niet, werd ineens zo klaar als een klontje. Ik was meteen zwanger, vertelde de dokter dat ik ook niet snapte hoe dat kon en ik genoot van wat wel eens mijn laatste zwangerschap zijn kon. Soms ging er het dramatische gevoel door me heen, dat het toch nog fout zou kunnen gaan. Dat ik dit kindje nooit zou leren kennen. En dat mijn oudste me later niet herinneren zou, ze was immers pas drie en half. En zo’n heel hypochondrische gedachte was dit niet, er was inderdaad een reële kans dat dit kon gebeuren. Ik heb helaas vijf jaar geleden een vriendin moeten begraven, die wel aan deze vreselijk ziekte bezweken is. En dan zie ik de tekst “stel je niet aan, het stelt niets voor”, toch  in een heel ander daglicht.

IMG_9105

Gebreide streeptrui van C&A (11 euro!) op een wijd uitlopende jeans van H&M met witte laarsjes van Scapino (5 euro!) vormen samen een winterse maritieme look. Eerlijk gezegd zweet ik wel de pan uit in zo’n dikke coltrui, de winter laat nog op zich wachten (of zouden het opvliegers zijn?)

Zondag naar een heerlijke voorstelling geweest van DIS, theater projecten op bijzondere locaties. Ditmaal in een binnenspeeltuin, Chimpie Champ in Oosterhout. Heel apart om daar ’s avonds zonder kinderen te zitten en de acteurs perfect te zien nadoen, hoe het is om daar als ouder (moeder) een dag door te brengen. Ik ben er gelukkig vanaf, nu de meiden groter zijn, maar het is werkelijk een hel met die schreeuwende kinderen en K3 luid over de speakers. Daarna een gezellig samenzijn met de cast en creatieve breinen van DIS, met over en weer een quiz voor publiek en spelers. En ik kreeg die avond ook nog een mooi T-shirt van Van der Tol Hoveniers cadeau, voor het meedenken over de vormgeving van dit shirt. “Save the planet, start gardening”, een motto dat me op het lijf geschreven is (haha)!

T-shirt Van der Tol

T-shirt binnenkort via de website te bestellen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s