Roze hitte

“Of ze denkt dat ik tegen een collega praat of ze denkt dat ik gek ben”. Ik praat in mezelf. Ineens staat er een klant in de winkel op plotseling onverwachte korte afstand. Die had ik dus niet aan zien en horen aankomen, terwijl ik mijn opgezwollen warme voeten achter in het kantoortje stiekem 5 minuutjes rust gun. Met mijn ogen nauwlettend op het tv-scherm gericht, zodat ik vlot en onopvallend op kan springen om een eventuele klant te begroeten. Een gemiddelde klant heeft ongeveer een halve minuut nodig om vanaf de ingang al snuffelend door de rekken te gaan en bij de deur van het kantoortje te komen. En dan ga ik er vanuit dat ze de nieuwe collectie met donkere kleuren vandaag overslaat en meteen richting sale met z’n lichtere en fellere tinten loopt. Ook al zijn ze niet echt geïnteresseerd in de collectie of worden ze afgeschrikt door de warmte (geen airco!), zodat ze best flink doorlopen, ik heb ze meestal toch op tijd in de smiezen. Nu dus niet. En precies op dit moment zit ik tegen mezelf te praten. Zeg tegen mezelf dat deze werkomstandigheden toch wel echt onmenselijk zijn om mezelf ervan te overtuigen dat ik het daarom best verdien om even te gaan zitten. Ik praat HARDOP!

Ik denk in ieder geval van mezelf dat ik gek word. Gek van verveling, eenzaamheid, doelloosheid. Het is Roze Woensdag tijdens de Vierdaagsefeesten en ik probeer in de winkel te overleven bij 33 graden Celsius, zonder airco dus. Vanmorgen leek het, gezien de extreme warmte, nog mee te vallen met het aantal klanten. Vrouwen willen gelukkig altijd shoppen, altijd nieuwe kleding, hebben ze namelijk altijd nodig. Misschien is deze warmte juist wel een goed excuus om nieuwe luchtige zomerkleding aan te schaffen. Want laten we wel wezen, dat jurkje uit 2013 begint nu toch echt te pillen, dat oude rokje heeft net het verkeerde model en de korte broek van toen is de hippe korte broek van nu niet meer. Dus al met al een redelijke ochtend qua klanten en omzet en een goed gesprek met de dame, die voor de winkel in een kraampje veel te dure hoeden verkoopt. Alles in de winkel is netjes, de administratie is gedaan, voorraden aangevuld. Deze blog wordt dus eventjes snel in de baas z’n tijd geschreven. Sssstttt
Het wordt warmer en warmer, het wordt steeds moeilijker om me niet te laten bevangen door de allesoverheersende hitte. Het is lastig om de zweetdruppels, die steeds sneller onder mijn oksels hun weg naar beneden banen, te onderdrukken met water en deodorant. Dan hoor ik de muziek beginnen bij Credible, het hotel met podium, waar ik ieder jaar met mijn vrienden de zeer homovriendelijk Roze Woensdag vier. Het is heel dichtbij, hoorbaar en voelbaar, maar toch onbereikbaar voor mij. Ik had het zo goed geregeld voor de Vierdaagse, ik zou alleen de dinsdag voor iemand invallen, de donderdag vrij zijn, de vrijdag is de winkel gesloten in verband met de intocht en in dit weekend viel toevallig mijn vrije zaterdag. Maar het lot wilde dat er een collega ziek werd en er dus oplossingen gezocht moesten worden. Dus in plaats van nu al tutti zat en levend verbrand roze te wezen, sta ik broodnuchter de kost te verdienen. En ik begin dadelijk pas met feesten als alles netjes is afgerond en achtergelaten in de winkel. En als de eersten al omvallen en naar huis gaan, sta ik bovenop de barricaden met luide stem ABBA mee te zingen. Dus eigenlijk, lieve zieke collega, moet ik je bedanken omdat je me, ongewild, tegen mezelf beschermd hebt! Maar wordt toch maar snel beter, voor jezelf! Al met al dus een positieve ervaring vandaag. Misschien ben ik zelfs wel afgevallen in deze sauna (denkt ze hoopvol). Alleen jammer van die uitgave aan die iets te dure hoed, die ik MOEST kopen (ik kreeg wel korting).

IMG_2169

Mooie hoed, maar niet voor nu, er zit wol in en dat is met deze hitte natuurlijk niet te verdragen op je hoofd. Dus ik doe m’n oude zomerhoed van Robinsen op (ooit ook tijdens de Vierdaagse gekocht, ook te duur, maar een fantastische investering gebleken). Ik verbrand snel op de scheiding van mijn haar op mijn hoofd en daar ga ik geen zonnebrand op smeren, dus af en toe een hoofddeksel is een prima oplossing. ’s Avonds een wijde jeans met hoge taille van Marc O’Polo met een gestreepte off-shoulder blouse van H&M, slippertjes van Havaianas, buideltasje van Newyorker.

IMG_1854 IMG_1935

En terwijl wij in Nijmegen allemaal opgelucht zijn dat we het overleefd hebben, er is tenminste geen terreuraanslag geweest, tijdens bijvoorbeeld Roze Woensdag, het vuurwerk of de intocht, is er helaas weer een of andere gek, die in München slachtoffers heeft gemaakt. Wanneer houdt het op?!!! Love and Peace please! X

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s