Oehlalaah

‘Attentióóóón. Alweer een winnaar. Dáár gaan we wéér. Winnen winnen winnen. Altijd prijs. Oehlalaah.’ De welbekende kermisgeluiden zijn niet van de lucht. We doen het gordijn open en zitten met onze kamer midden op de Heuvel, op de kermis. Niet zomaar een kermis, maar Dé Tilburgse Kermis! Tot zover ons spontaan romantisch weekendje.

We hadden het plan opgevat om iets leuks te gaan doen in het weekend. Eindelijk vrij na de Zomerfeesten en de kinderen allebei niet thuis. Eerst hadden we bedacht met vrienden naar de Gentse feesten te gaan, vooral beroep technisch voor de mannen om het straattheater te bekijken. Maar toen de vrienden afhaakten, vonden we Gent toch te ver rijden. Een theatervriend van ons had dat weekend een soort ludieke theaterkermis in Tilburg, waar we ook graag eens zouden willen kijken. En niet zo ver rijden. Snel een hotel geboekt. In Nijmegen was het nog zinderend warm en zonnig, dus we vertrokken in zomertenue en op teenslippers. De TomTom wees ons de weg naar het hotel. Dachten we. Overal in Tilburg werden we weer terug- en de andere kant opgestuurd. De hele stad was vol omleidingen en wegafzettingen vanwege de grote Tilburgse kermis. Oeps, vergeten. Of eigenlijk niet in de gaten gehad. Wij kwamen immers voor dat schattige alternatieve kleine LunaLunaLuna, de theaterkermis dus. Echt geen haar op ons hoofd had bedacht dat het ook tegelijk Dé Tilburgse kermis zou zijn. Na drie keer naar het hotel gebeld hebben, lieten mannetjes in oranje hesjes ons ergens de weg oversteken. We staken letterlijk de kermis over. Ons hotel bleek zich midden in het ‘oorlogsgebied’ te bevinden. Midden op de grootste kermis van de Benelux welteverstaan. Ach, we konden er nog wel om lachen, om onze naïviteit en onwetendheid. Tas neer gezet en eerst eten, de straat op. Een drukte van jewelste, met moeite vonden we een plek om te eten. En toen begon het te regenen. Niet een beetje, het kwam met bakken uit de lucht. Mijn zomerjurk en slippers waren doorweekt en … koud! Dan maar eerst een koffie bij ons hotel, buiten onder de luifel, die na een kwartier de onbedaarlijke regenbui niet langer kon weerstaan. De drommen mensen op straat leken onverstoorbaar, kleine kinderen bibberend van de kou met een grote kermisbeer boven hun hoofd om zich tegen de regen te beschermen. We konden elkaar niet aan kijken zonder hard te moeten lachen, filmpjes makend van ons romantische samenzijn voor de kinderen en vrienden. Gelukkig had ik nog dichte schoenen en een jasje ingepakt. Vanwege de regen toch maar een taxi gebeld om ons buiten het centrum naar LunaLunaLuna te brengen. Wat een verademing! Op een mooi afgelegen en vooral rustig industrie terrein, een creatief bolwerk, ontpopte zich een uniek tafereel. Deze kermis oogt nostalgisch, maar is hilarisch! Soms was het zelfs even droog. Na de initiatiefnemer verrast te hebben met onze onaangekondigde komst, na van alle ludieke attracties en voorstellingen genoten te hebben en na een paar biertjes, durfden we eindelijk weer terug te keren naar ons ‘oorlogsgebied’. We gingen ervan uit dat een kermis om 0.00 uur of op z’n laatst om 01.00 uur zou sluiten. Dit bleek helaas op zaterdag niet het geval te zijn, tot 02.00 uur!! Dus doorhalen maar tot de rust zou wederkeren en we naar bed konden. En dat lukte wel met enfant terrible ‘Tony Banks’ erbij, tot in de kleine uurtjes. Op het damestoilet van ons hotel hadden zich vele jonge meisjes verzameld, allemaal even mooi opgetut voor de kermis. En blijkbaar had niemand het koud. Maar ze waren gezellig tegen mij aan het kletsen en noemden me zelfs een mooie vrouw. Een goed einde van een onverwachte leuke en grappige avond.

Ik weet niet of ik eerder verteld heb over de pech tijdens de Zomerfeesten van 2018? Toen zaten we een hele week zonder warm water. Echt dat je denkt, dit kan toch niet waar zijn. Het zweet guste de hele week van m’n lijf vanwege een hittegolf. In iedere geval was het dankzij deze warmte nog mogelijk om koud te douchen. Alsof ik enige keuze had. Dit jaar op de donderdag voor de Zomerfeesten stopte het water wederom met warm worden. Alsof iemand een slechte grap met ons uithaalde. We hebben sinds kort de allernieuwste zonneboiler (een briljant ideetje van onze (hippie en wereldverbeteraar) huisbaas) en geen van de langsgekomen monteurs had deze ooit eerder gezien, laat staan dat ze wisten wat er aan mankeerde. Kortom, het duurde weer een week voordat het euvel verholpen werd. Dank aan onze buurvrouw bij wie ik mijn haar kon wassen. Dus je snapt dat ik extra veel zin had in een lange warme douche op de ochtend na ons avontuur in Tilburg. En je raad het vast al, een ‘ongeluk’ komt zelden alleen, tot overmaat van ramp had ik in ons luxe hotel géén warm water!!! Na twee tevergeefse telefoontjes naar de receptie en uiteindelijk alleen een kwijtschelding van onze parkeerkaart, droop ik nat en koud af, terug naar onze gerepareerde zonneboiler in het stille Nijmegen. Maar wat een bijzonder en tevens heerlijk weekend! En stiekem ook nog wel romantisch! X

Helaas, onze outlet is inmiddels weg, maar heeft gelukkig plaats gemaakt voor prachtige nieuwe herfst/winter outfits bij Annette mode. Bijvoorbeeld de jassen op de volgende foto’s.

Kocca
Twinset

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s