Fifty & Fab

Ik heb het hele feest lopen stralen en genieten. Míjn feest! O ja en nog van drie anderen natuurlijk 😉 Al was ik tachtig geworden, het had niet uitgemaakt, ik voelde me heerlijk en rijk. Al die mooie lieve mensen om me heen. Ik vind het zo fijn om ze allemaal samen te brengen. Want als ik die mensen allemaal leuk vind, dan moeten ze elkaar toch ook leuk vinden?! Ik koos voor een opvallend outfitje (pretty in pink), zodat niemand mij over het hoofd kon zien. Want ook al ging een deel van het feest langs mij heen en had ik mijn aandacht over veel mensen te verdelen, het was natuurlijk wel míjn feest! Dus ik schoot als een roze komeet tussen alle mensen door. De locatie was best hip, in de bouillonruimte van de vroegere Honig, maar toch ook erg gezellig en knus. De dansvloer was het middelpunt, precies zoals we bedacht hadden. Met vier van de beste dj’s, die toevallig onze vrienden zijn en voor ons een blokje wilden draaien. Een dansfeest voor 50+ (even wennen dit), maar dan met alleen leuke bekende mensen. En niet van die wanhopige singles, die op zoek zijn naar een avondje warmte van een vreemde (of tenminste, niet dat ik weet). Natuurlijk zijn er ook veel mensen niet gekomen die ik uitgenodigd had, maar vooral heel veel wél. En daar werd ik heel gelukkig van. Er ontstond een spontane reünie van mensen die elkaar op de een of andere manier uit Maas&Waal kenden. Lagere school Beneden-Leeuwen, oude buren, middelbare school en werk Druten. Mensen uit Nijmegen, maar ook uit Amsterdam, Rotterdam, Den Haag en zelfs uit het hoge Noorden en Frankrijk. Familie, collega’s, oude vrienden, nieuwe vrienden. Ik kreeg de meest attente cadeaus ever! (o.a. schilderij van Art-in-Return, gouden armbandje, reisje naar Ibiza enz.) Terwijl we alleen maar om geld hadden gevraagd, dus dit was een extra verrassing. Er kwamen 4 keer 50 brandende cupcakes voorbij, terwijl er voor ons gezongen werd. Er werd tot 04.00 uur volop gedanst, gefrituurd en gedronken en tegen 06.30 rolde ik voldaan mijn bed in. Ik was even intens gelukkig. Fifty & Fabulous

Mijn 50-journey begon natuurlijk al met mijn verrassingsreisje naar Bonaire. En toen het surprise ontbijt op de dag zelf (mijn baas met een dienblad vol lekkers om 9.00 uur op de stoep). En de gezellige lunch met mijn (schoon)ouders en gezin. En andere onverwachte bezoekjes en attente grappige cadeaus. De spontane verjaardag borrel bij Het paleis…

En dit alles zonder ook maar één Sarahpop, -masker, -afbeelding, -verwijzing. Nergens een vijftig teken te bekennen in en rond ons huis. En niet dat ik het erg vind dat mensen weten dat ik 50 ben geworden, ik vertel het zelf aan iedereen die het maar horen wil. Ook op het feest geen enkele opvoering, stukje, ABC-tje, want dat is lastig met vier feestvarkens. Een kleine 50-ketting daar gelaten, maar die had dan weer meer een emotionele betekenis. Maar ik ben gewoon wars van clichés. I love my friends and family, they know me so well!!!

Na deze vrolijke en magische tijd (van Bonaire t/m het feest )omtrent het bereiken van een halve eeuw leven, volgt de desillusie. In de spiegel zie ik een oude vrouw (ook al komt dat omdat ik soms iets teveel van het leven geniet). Iedere ochtend, en eigenlijk de hele dag door, ben ik zo intens moe. En met het vallen van de bladeren, verdwijnt mijn energie, mijn haar en mijn nagels en verschijnen de diepe groeven, de donkere wallen en de rimpelige winterhanden. En mijn korte termijn geheugen verdwijnt. Echt hè, ik heb gisteren een Sinterklaas cadeau gekocht om er vervolgens thuis achter te komen dat ik dat een paar dagen ook al heb gekocht. Hier is geen woord van gelogen. En nee, toch doet het geen pijn, en nee, toch voelt het niet anders dan de dag ervoor. Ik krijg er wijsheid, ervaring en intensiteit voor terug! En dan de relatief nieuwe vriend van mijn vriendin, die allemaal oude foto’s van ons zag ter ere van mijn 50e. Hij zei oprecht, “Wauw, wat was Mieke vroeger een mooie vrouw” (tot zijn grote verbazing haha). Wat hebben we gelachen! Dat dit compliment tegelijkertijd geen compliment is. Vroeger! Das war einmal… X

Met één van mijn oogappeltjes
Met mijn collega’s (alle kleding natuurlijk van Annette mode, mijn rok en top van het merk Fabienne Chapot)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s